NL
Choose your language
 
Follow us on
Cultuur

Gastvrijheid

Ia ora, Ia ora na, Manava, Maeva!

Tahitianen begroeten elkaar op een andere manier dan mensen in het Westen. Over het algemeen groet een westerling iemand door hem een goede dag of deel van de dag te wensen, of een vergelijkbare terugkerende formule. Op Tahiti en zijn eilanden bestaan er geen dergelijke uitdrukkingen. Begroetingen verwijzen er meer naar iemands gezondheid of drukken de wens uit voor een lang leven.

Zo zal een Tahitiaan "ia ora" of "ia ora na" zeggen, wat letterlijk betekent: "laat er leven zijn" of "laat uw leven er zijn". In de dagelijkse omgang wordt "ia ora" gebruikt voor "hallo, ik groet je" en "ia ora na", wat iets nadrukkelijker is, voor "goedemorgen, goedenavond...".

"Manava" en "maeva" zijn twee fundamentele begrippen die voortkomen uit de Tahitiaanse gastvrijheid. Ze gaan veel verder dan alleen begroeten. Ze brengen het gevoel en de gemoedstoestand over van de gastheer tegenover zijn gast, het soort gastvrijheid dat hij biedt.

"Manava" (letterlijk: invloed of kracht die zich in de ingewanden situeert) vertegenwoordigt de plaats van de grote emoties en gevoelens, die westerlingen het hart noemen. Als een Tahitiaan een bezoeker groette met "manava!", opende hij zijn huis en bovenal zijn hart. De gast werd dan uitgenodigd om voedsel en onderdak te aanvaarden, maar vooral om het dagelijkse leven van zijn gastheer te delen in goede en slechte tijden. De bezoeker werd verwelkomd en verwend, maar vervolgens werden de rollen omgedraaid: de gast werd op zijn beurt gastheer, die groette en zijn huis openstelde.

 

Ia ora, Ia ora na, Manava, Maeva!

Tahitianen begroeten elkaar op een andere manier dan mensen in het Westen. Over het algemeen groet een westerling iemand door hem een goede dag of deel van de dag te wensen, of een vergelijkbare terugkerende formule. Op Tahiti en zijn eilanden bestaan er geen dergelijke uitdrukkingen. Begroetingen verwijzen er meer naar iemands gezondheid of drukken de wens uit voor een lang leven.

Zo zal een Tahitiaan "ia ora" of "ia ora na" zeggen, wat letterlijk betekent: "laat er leven zijn" of "laat uw leven er zijn". In de dagelijkse omgang wordt "ia ora" gebruikt voor "hallo, ik groet je" en "ia ora na", wat iets nadrukkelijker is, voor "goedemorgen, goedenavond...".

"Manava" en "maeva" zijn twee fundamentele begrippen die voortkomen uit de Tahitiaanse gastvrijheid. Ze gaan veel verder dan alleen begroeten. Ze brengen het gevoel en de gemoedstoestand over van de gastheer tegenover zijn gast, het soort gastvrijheid dat hij biedt.

"Manava" (letterlijk: invloed of kracht die zich in de ingewanden situeert) vertegenwoordigt de plaats van de grote emoties en gevoelens, die westerlingen het hart noemen. Als een Tahitiaan een bezoeker groette met "manava!", opende hij zijn huis en bovenal zijn hart. De gast werd dan uitgenodigd om voedsel en onderdak te aanvaarden, maar vooral om het dagelijkse leven van zijn gastheer te delen in goede en slechte tijden. De bezoeker werd verwelkomd en verwend, maar vervolgens werden de rollen omgedraaid: de gast werd op zijn beurt gastheer, die groette en zijn huis openstelde.

close